|
Den brune naboen Hei. Eg heitar Jimmy, er tolv år gammal og bur i eit hvitt hus samen med pappaen min. Mamma bur sammen med ein annan fyr, langt borte, og eg har ikkje sett ho på lenge. For to år siden, da Mamma ikkje satt inne, flyttet det inn ein fyr i det svarte huset ved siden av våres. Mamma og Pappa og eg, satt i stua og kikka på at han bar sakane sine inn i huset sitt. Eg la merke til noko rart med den mannen etter ei lita stund. Han var heilt brun i huden! ”Kva for eit menneske er det der?” spurte eg Pappa. ”Det er ikkje eit menneske,” svarte han stramt. ”Det er ein neger.” Etter den dagen begynte Pappa å fortelle kjipe historiar om negere til meg, istedenfor nattafortellingar. Ein kveld fortalde han om negere som stjal andres ting, penger, hus, dyr, ja til og med om nokon negere som stjal andre menns konar! Ein anna kveld fortalde han om nokon negere som vart kalla kannibaler, som fanga og åt andre mennesker! Sjøl hadde eg aldri sett negernaboen våres gjøre noko sånt, så eg trudde ikkje så mykkje på det. Eg tenkte at det sikkert berre var Pappa som hadde noko imot negere. Kanskje ein neger hadde skremt han da han var liten? Ein sumardag da eg satt ute og kjeda meg, så eg at negeren satt og gjorde det samme. Eg tenkte at eg skulle bli kjent med negeren, så eg reiste meg opp og gjekk bort til han. ”Hei. Eg heitar Jimmy. Kva heitar du?” spurde eg. ”Heisann, Jimmy!” svarte negern. ”Eg heitar Albok.” Han så på meg som om vi allerede var blitt gode venner, og eg fekk ein følelse at vi fort kjem til å bli det. ”Kvifor er du brun?” spurde eg. Albok lo litt og sa: ”Det er fordi eg kjem frå Kenya. Alle er brune der.” Så fortalde han om Kenya, Malawi, Nigeria, og mange andre land i det store, eventyrlege, kontinentet Afrika. ”Men hvis Afrika er så nydelig som du beskriver det, kvifor har du flyttet til kalde, kjedelige, Noreg?” spurte jeg. ”Eg har ikke flyttet.” Sa Albok. ”Eg har flyktet” Eg ble skikkelig forskrekka. ”Flyktet? Fra hva?” Albok satte i gang med å fortelle om den gangen da nokon slemmingar prøvde å tvinge ham til å flytte fra gården sin, og da han gjorde motstand vart banka opp. Han flytta, men vart framleis forfulgt og dengt av bandittane. Til slutt tenkte han at han skulle flytte langt vekk, og som sagt, så gjort. ”Men vil du ikkje tilbake til Kenya da?” Spurde eg. ”Nei, faktisk ikkje.” svarte Albok. ”Eg har det faktisk betre her i Noreg. Og kvem veit, kanskje eg finnar meg ei kone her. Norske kvinnfolk er verkleg pene!” Da eg satt ved middagsbordet den dagen, fortalde eg at eg hadde snakka med naboen. Pappa blei heilt forskrekka og slo til meg i bakhodet så panna mi klaska i bordet. Eg måtte gå på rommet mitt, og tenkje over kva for ein fare eg hadde vert i. eg skjønte ikkje kva som var så ille, så eg tenkte ikkje over det noe meir. Dagen etter, mens Pappa var på jobb, våknet eg i tre-tida av en masse roping fra huset til Albok. Uansett kva de dreiv med, virket det som om de var enige om ett eller anna, for de ropte ”Ja! Ja!” i kor av og til. Etter ca. en halvtime, var det stilt fra huset til Albok. Eg gjekk ut for å besøke Albok, og finne ut kva de dreiv med der inne. Rett før eg vart ved postkassa hans, gjekk døra hans opp, og ut kjem Albok mens han holdt Mamma i handa. ”Hei, Jimmy!” sa Mamma. ”Eg ska berre ut på ein liten biltur med Albok, eg.” Så løp de inn i bilen hans og kjørte av gårde før eg fikk sagt noko som helst. Nå bur eg og Pappa aleine, og vi har ikkje sett noko til verken Mamma eller Albok siden dagen de dro. Det er litt stussleg å bu aleine med Pappa, ettersom han er så voldelig, og han plager meg støtt med at han hadde rett. Negere stjeler andres koner! |