|
|
|
|
|
|
|
Her var det jammen mange gode rypelukter!
|
|
|
Her må eg komme med ein innrømmelse: sjølvom Weimaraneren er ein jakthund, er ikkje eg så veldig god på det området. Eg har ikkje akkurat blitt trent til det heller så eg få bruke det som mi unnskyldning.
Men, likevel, jaktinstinktet har eg i behald. Finst det ein kanin eller eit marsvin i nærheten blir eg heilt vill. Først tar eg stand utanfor buret, der dei for deira skuld forhåpentlegvis er, og så prøver eg å komme meg inn til dei. Dette likar mor dårleg, så då finn me på noko anna.
Apport-trening:Me trener ein god del søk og apportering når me er ute i skogen eller på fjellet. Det er artig. Då går halen min som ei "trommestikke" heilt til "byttet" er funnet. Eg får masse skryt når eg leverer "byttet" til matmor. Eg har blitt ganske god til å svømme og no. Det turde eg ikkje i fjor sommar, men no elskar eg det. Synd det er blitt så kaldt ute no... |
|
|
|
|
Dessverre var nok "byttet" denne gangen berre ein pinne....
